مطلب دویست و نود و پنج


یکی بود . یکی نبود .

یه روز یکی بود من دوستش داشتم

اون منو دوست نداشت

یه روز یکی بود من رو دوست داشت

برای من مهم نبود

یه روز یکی بود  براش مهم بودم

من نمی دیدمش

یه روز یکی بود منو نمیدید

من بهش علاقمند بودم

یه روز یکی بود باهاش رو راست بودم

اون با من نبود

یه روز یکی بود با من روراست بود

من باهاش نبودم

یه روز یکی کار بدی کرد

من نبخشیدمش

یه روز بخشیدم که

من کار بدی کرده بودم

اون منو نبخشید

یه روز یکی بود با من حرف می زد

من حوصله نداشتم

یه روز یکی بود از نبودنش حوصلم سر می رفت

اون منو نمی خواست

یه روز یکی بود منو می خواست

منم اونو می خواستم

یکی دیگه بود که اینو نمی خواست

یه روز یکی بود که هر دوتامون هم دیگر رو دوست داشتیم مشکلی هم نبود اما

زبون همو نمی فهمیدیم

یه روز یکی بود فکر می کردیم از هم خوشمون میاد ، اینطور نبود

یه روز یکی بود فکر می کردیم از هم خوشمون نمیاد ... بازم اینطور نبود

خلاصه که ...

یه روز یکی بود ... یه رو یکی نبود

=========

فرا رسیدن سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی ایران عزیز رو به همه دوستان تبریک میگم و انشاء الله همراه با خانواده در راهپیمائی شرکت خواهیم کرد تا نشان دهیم هستیم و زنده ایم

/ 75 نظر / 32 بازدید
نمایش نظرات قبلی
شاعر شنیدنی ست

بیا هر دو باشیم تا نقض کنیم یک بود یکی نبودٍ قصه ها را ... به روزم

yomna

رسما ما اینجا برگ چغندریم!!!!!!!!! من فط تو عمرم تو ی کار پایه نبودم اونم کارای.............. راستی تو چرا همه ی لینکات دخترن؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟!!!!!!!!!!!!!!!

بانو

سلام خوبی؟به وبلاگم سری بزن جدید نوشتم.

رها میثم

خیالت از سرم که می افتد دلم آنرا سر جایش می گذارد مرسی محمد جونم تو خوبی مهربونم ؟ به قول یه عزیزی شادابی از آن توست [گل]

دختر خاکستری

سلامتی اونایی که هنوز تو شوک رفتن کسی هستن و نمی خوان باور کنن اونی که رفت باید می رفت …

حیدر

روزگار عجیبیست !!! این روزها بعضی ها راه می روند تا غذایشان هضم شود و عده ای می دوند تا گرسنه نمانند

ayda

قلبم را عصب کشى کردم ، دیگر نه از سردى نگاهى میلرزد و نه از گرمى آغوشى میتپد !

فردا روز داوریست نه من و تو نه گله مند خداوند باشم. ونه انچه در سر می پرورانه منتهی به اشکارای بودنی باشد. تنها فردا روز داوریست .که باورهایمان را به نقد می کشد. تا ما را به تعادل ترازویی رسانده باشد. که یک سوی باوری کنم که انسوی کفه اش با رویتش تراز شود. فردا تمرینیست برای یا دگیری تعادل ترازویی که شما می توانید هر نامی بر ان گذارید و بالا پاین شاهینش مهم نخواهد. بود حتی در ترازش.

از گذشت فردای روز داوری.گزینه های از قبل طراحی شده قابل اجراست.انقدر که عمر ادمی کفافش نمی کند. و چه فرخنده روزی خواهد. بود پویایی انسان.

دوره که پایان می پزیرد. خوبی ها و بدی هایش هر دو یکسان شیرین می شود بنام خاطره. تا کمتر از درست 14 ساعت دیگر خاطره دیگری به خاطرات ما افزوده می شود که نامش را روز داوری خواهد گداشت.