انتخاب عشق سخت است ولی هست

..::پرنده ای را که دوستش میداری رهایش کن ..::.. اگر عاشق باشد باز میگردد::..

مطلب یکصد و پنجاه و دوم


رفیق من سنگ صبور غمهام
       به دیدنم بیا که خیلی تنهام
              هیچکی نمی فهمه چه حالی دارم
                     چه دنیای رو به زوالی دارم
                            مجنونمو دلزده از لیلی ها
                                   خیلی دلم گرفته از خیلی ها
                                          نمونده از جوانی هام نشونی
                                                 پیر شدم پیر تو ای جوانی

تنهای بی سنگ صبور
       خونه سرد و سوتو کور
              توی شبات ستاره نیست
                    موندیو راه چاره نیست
                            اگر که هیچ کس نیومد
                                   اما تو کوه درد باش
                                          طاقت بیارو مرد باش

اگر بیای همون جوری که بودی
       کم میارن حسودا از حسودی
              صدای سازم همه جا پر شده
                    هر کی شنیده از خودش بی خوده
                            من با خودم پر شدم از گلایه
                                   هیچی ازم نمونده جز یه سایه
                                          سایه ای که خالی از عشقو امید
                                                 همیشه محتاج تو نور خورشید

تنهای بی سنگ صبور
       خونه سردو سوتو کور
              توی شبات ستاره
                     موندیو راه چاره نیست
                            اگر که هیچ کس نیومد
                                   سری به تنهایی نزد
                                          اما تو کوه درد باش
                                                 طاقت بیارو مرد باش
-----------------------
اما تو کوه درد باش
             طاقت بیارو مرد باش

بعدن نوشت : لینک این شعر  آهنگ (با تشکر از مرجان)


قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:٥۳ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٢٠ اردیبهشت ۱۳۸۸
Comments بنویس دیگه () لینک دائم