انتخاب عشق سخت است ولی هست

..::پرنده ای را که دوستش میداری رهایش کن ..::.. اگر عاشق باشد باز میگردد::..

مطلب یکصد و پنجاه و سوم


    من برای تو مینویسم


    برای تویی که تنهایی هایم پر از یاد توست...

    برای تویی که قلبم منزلگه عـــشـــق توست...

    برای تویی که احساسم از آن وجود نازنین توست...

    برای تویی که تمام هستی ام در عشق تو غرق شد...

    برای تویی که چشمانم همیشه به راه تو دوخته است...

    برای تویی که مرا مجذوب قلب ناز و احساس پاک خود کردی...

    برای تویی که وجود بی ارزشم را محو وجود نازنین خود کردی...

    برای تویی که هر لحظه دوری ات برایم مثل یک قرن است....

    برای تویی که ســـکـــوتــــت سخت ترین شکنجه من است

    پس. . .

    بیا و از شکنجه من کم کن

    بیا و سکوتت را بشکن

    بیا و پرواز را با هم انجام بدهیم

    بیا و من و خودت را ببر به اوج آسمانها

بعد نوشت : دوستان عزیز که لینک هستند برای سوء استفاده نکردن یعضی ها (احمقها) اسمهای شما رو از جلو لینکتون حذف کردم شرمنده همتونخجالت

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:٢۱ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٢٧ اردیبهشت ۱۳۸۸
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب یکصد و پنجاه و دوم


رفیق من سنگ صبور غمهام
       به دیدنم بیا که خیلی تنهام
              هیچکی نمی فهمه چه حالی دارم
                     چه دنیای رو به زوالی دارم
                            مجنونمو دلزده از لیلی ها
                                   خیلی دلم گرفته از خیلی ها
                                          نمونده از جوانی هام نشونی
                                                 پیر شدم پیر تو ای جوانی

تنهای بی سنگ صبور
       خونه سرد و سوتو کور
              توی شبات ستاره نیست
                    موندیو راه چاره نیست
                            اگر که هیچ کس نیومد
                                   اما تو کوه درد باش
                                          طاقت بیارو مرد باش

اگر بیای همون جوری که بودی
       کم میارن حسودا از حسودی
              صدای سازم همه جا پر شده
                    هر کی شنیده از خودش بی خوده
                            من با خودم پر شدم از گلایه
                                   هیچی ازم نمونده جز یه سایه
                                          سایه ای که خالی از عشقو امید
                                                 همیشه محتاج تو نور خورشید

تنهای بی سنگ صبور
       خونه سردو سوتو کور
              توی شبات ستاره
                     موندیو راه چاره نیست
                            اگر که هیچ کس نیومد
                                   سری به تنهایی نزد
                                          اما تو کوه درد باش
                                                 طاقت بیارو مرد باش
-----------------------
اما تو کوه درد باش
             طاقت بیارو مرد باش

بعدن نوشت : لینک این شعر  آهنگ (با تشکر از مرجان)


قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:٥۳ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٢٠ اردیبهشت ۱۳۸۸
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب یکصد و پنجاه و یکم

 

تنهائی

منم تنهام مثل تو؛ خدایا باور کن

ولی :

تنهائی من با تو هزاران فرق دارد...

همه تورا دارند ؛ تو هم همه را داری

منم تورا دارم ؛ تو هم مرا داری ؛ اما من چه به درد تو میخورم؟

ولی:

تنهائی من با وجود تو و اینکه همه را دارم ؛

همه دورو برم هستند ؛

همه اظهار دوستی میکنن ؛

همه اظهار وفاداری میکنند ؛

همه خود را نزدیک میپندارند .

فرق دارد.

ولی:

باز هم تنهام

میدانی ؟ تنهائی من از چیست؟ میدانم که میدانی.

معبودا:

چرا بنده ات اینقدر باید اظهار عجز کند؟

چرا باید اظهار نا امیدی کند؟

چرا باید اظهار تنهائی کند؟

چرا ؟ چرا ؟ چرا ؟

منم تنهام ؛ منم تنهای نادان ؛ منم تنهای تنها

ولی:

باران را دوست دارم ؛

باران را چرا؟

چون باران بی ریا میبارد

چون باران راحت میگرید

چون باران همه چیز را میشوید .

با وجود داشتن قلبی نازک ؛

با وجود داشتن دلی آرام ؛

باز هم تنهام

ولی:

با این وجود:

دوست دارم تنها بمانم ؛

در غم تنهائی بسوزم ؛

در تنهائی بمیرم ؛

در غربت تنهائی بمیرم ؛

و در جائی بمیرم که کسی تنهائی مرا درک نکرده باشد.

آره منم تنهام

پ . ن . از خودم پائیز 86 خجالت

 

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:٢٦ ‎ق.ظ ; شنبه ۱٢ اردیبهشت ۱۳۸۸
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب یکصد و پنجاهم

ای کاش آسمون بودم:

*خوش به حاله آسمون که هروقت دلش بگیره بی بهونه میباره

*به کسی توجه نمیکنه از کسی خجالت نمیکشه

*می باره و می باره و... آنقدر می باره تا آبی شه...آفتابی شه...

*کاش ...کاش می شد مثل آسمون بود...

* کاش می شد وقتی دلت گرفت اونقدر بباری تا بالاخره آفتابی شی ...

*بعدش هم انگار نه انگار که....

پ . ن . از خودم بهار 86 خجالت

 

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:٤٠ ‎ق.ظ ; شنبه ٥ اردیبهشت ۱۳۸۸
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب یکصد و چهل و نهم

ای کاش:

*کاش بودی تا دلم تنها نبود تا اسیر غصه ی فردا نبود

*کاش بودی تا برای قلب من زندگی این گونه بی معنا نبود

*کاش بودی تا لبان سرد من بی خبر از موج و از دریا نبود

*کاش بودی تا فقط باور کنی بعد تو این زندگی زیبا نبود

 

*کاش بودی لمس میکردی مرا تا تورا میبوئیدم دم بدم

پ . ن : از خودم اسفند 85 خجالت


قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:٢۸ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۱ اردیبهشت ۱۳۸۸
Comments بنویس دیگه () لینک دائم