انتخاب عشق سخت است ولی هست

..::پرنده ای را که دوستش میداری رهایش کن ..::.. اگر عاشق باشد باز میگردد::..

مطلب یکصدوم

فاصله ها

 
بی قرار توام ودر دل تنگم گله هاست

                                     آه بی تاب شدن عادت کم حوصله هاست

مثل عکس رخ مهتاب که افتاده در آب

                                     در دلم هستی وبین من وتو فاصله هاست

آسمان با قفس تنگ چه فرقی دارد

                                     بال وقتی قفس پر زدن چلچله هاست

بی تو هر لحضه مرا بیم فرو ریختن است

                                     مثل شهری که به روی گسل زلزله هاست

باز می پرسمت از مسئله دوری وعشق

                                     وسکوت تو جواب همه مسئله هاست

فاضل نظری
-----------------------

آرام آرام خواهید مرد،

اگر به صداهای زندگی گوش ندهید،

اگر آنچه می کنید ارزیابی نکنید،

آرام آرام خواهید مرد

وقتی که "عزت نفس "خود را بکشید،

و وقتی که به دیگران امکان ندهید که به شما کمک کنند،

آرام آرام خواهید مرد

اگر بنده عادتهای خود شوید،

و هر روز بر همان مسیرهایی که پیوسته می روید، بروید...

اگر مسیر خود را عوض نکنید،

آرام آرام خواهید مرد

اگر از عشق ورزیدن پرهیز کنید،

و همه آن احساساتی که انسان را آشفته می سازد،

و کسانی که باعث می شوند تا چشمان شما برق زند،

و قلب شما از عشق به تپش در آید،

آرام آرام خواهید مرد

وقتی که از کارتان راضی نیستید یا از زندگی خود گله دارید و قصد ندارید

که زندگی تان را تغییر دهید،

اگر خطر نکنید و به دنبال آنچه که در مقابل نامطمئن ها - بی خطر است نروید،

اگر به دنبال رویای خود نروید،

امروز زندگی کردن را آغاز کنید

امروز دل را به دریا بزنید

کاری انجام دهید

به خودتان اجازه ندهید که آرام آرام بمیرید


از خدا پرسیدم: خدایا چطور می توان بهتر زندگی کرد؟

  خدا جواب داد: گذشته ات را بدون هیچ تاسفی بپذیر ، با اعتماد زمان

حالت را بگذران و بدون ترس برای  آینده  آماده  شو  ایمان  را نگهدار  و

ترس  را به  گوشه ای انداز ،

شک هایت را باور نکن و هیچگاه به باورهایت شک نکن .

مهم این نیست که قشنگ باشی ، قشنگ این است که مهم باشی !

حتی برای یک نفر ،

مهم نیست شیر باشی یا آهو مهم این است با تمام توان شروع به

دویدن کنی 

 کوچک باش و عاشق .... که عشق میداند آئین بزرگ کردنت را    بگذار

عشق خاصیت تو باشد نه رابطه خاص تو با کسی

موفقیت پیش رفتن است نه به نقطه پایان رسیدن

فرق نمیکند گودال آب کوچکی باشی یا دریای بیکران ...

                                  زلال که باشی آسمان در توست.

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:٢۳ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۳٠ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب نود و نهم

دستانم تو را می کاود

صبح گاهان با خیالت

با دلی پراز رمز  و راز

با نسیم خوشبوی جانت

در بستری که بوی ترا دارد  

نفسی که عطر ترا دارد

آغاز میکنم بودنم را



گل یاس نگاهت در جانم خانه کرده

رنگ چشمان تو رنگ آسمانم شده

عطر جانم بوی گلهای تن ترا دارد

حرف اولم، حرف آخرم تویی

صدایم صدای توست

خانه ام ترا فریاد میکند

چشمانم ترا جستجو میکند

دستانم ترا می کاود

نگاهم به در مانده

گریه ام رود خانه نامت شده

خنده ام ترا صدا میزند

من در وادی تنهاییم ترا می خواهم

آیا یاد داری مرا

آنزمان که دل را بتو باختم

آنزمان که ایمانم را در گرو چشمانت گذاشتم

دستانم تو را می کاود

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:٥٠ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٢٩ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب نود و هشتم

بیا تو جای خودته


به دنیای من خوش آمدی

نمی خواهی داخل شوی؟

من حدس می زنم که هنوز هم گاه و بیگاه

معجزاتی روی می دهد

معجزاتی چون آمدن تو

قدم به درون قلب من بگذار و غم و اندوهت را کنار بگذار.

به دنیای من خوش آمدی

دنیایی که من با تو در ذهنم ساختم

درب بزن خواهی دید که درب باز خواهد شد

جستجو کن خواهی یافت

درخواست کن به تو داده خواهد شد

آری به تو کلیدی داده خواهد شد که متعلق به قلب من است

و من آنجا در انتظارت خواهم بود

با آغوش باز

تنها در انتظار تو خواهم بود

به دنیای من خوش آمدی

به دنیای من خوش آمدی

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:۳٠ ‎ق.ظ ; شنبه ٢۸ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب نود و هفتم

ساحل دوستی

رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن
                                                                   
                                 به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن


 
بزار بهت گفته باشم که ماجرای ما و عشق
                                                                   
                                تقصیر چشمای تو بود ‌‌‌، وگرنه ما کجا و عشق ؟


سرم تو لاک خودم و دلم یه جو هوس نداشت
                                                               
                                بس که یه عمر آزگار کاری به کار کس نداشت

 
تا اینکه پیدا شدی و گفتی از این چشمای خیس
                                                               
                               تو دفتر ترانه هات یه قطره بارون بنویس


عشقمو دست کم نگیر درسته مجنون نمیشم
                                                               

                                وقتی که گریه می کنی حریف بارون نمیشم


رو ساحل سرخ دلت اسم کسی رو حک نکن
                                                               
                               به اینکه من دوست دارم حتی یه ذره شک نکن


هنوز یه قطره اشکتو به صد تا دریا نمیدم
                                                               
                               یه لحظه با تو بودنو  به عمر دنیا نمی دم


همین روزا بخاطرت به سیم آخر می زنم
                                                                   
                               قصه عاشقیمونو تو شهرمون جار می زنم

درسته دلم نمیاد باهات خداحافظی کنم ولی چیکار کنم آخه......

یکی دوستت دارم......

مواظب وجود نازت باش نازنینم....

 

پ . ن . کاشکی میتونستم بهت بگم تو دلم چی میگذره

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ۸:٢۳ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ٢٦ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب نود و ششم

 

اندرز آموزنده

عزیزم :

به دستانت بیاموز :

که هر گل ارزش چیدن ندارد

 

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:٤٧ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٢٥ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب نود و پنجم

پند آموزنده

پسر جان

به چشمانت بیاموز :


که هر کسی لیاقت دیدن ندارد

( به خودم )  

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٤:۱۱ ‎ب.ظ ; سه‌شنبه ٢٤ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب نود و چهارم

دستانت


دستانم گرمی دستانت را می خواهد پس دستانم را به تو میدهم

قلبم تپش قلبت را می خواهد پس قلبم را به تو میدهم

چشمانم نگاه زیبایت را می خواهد پس نگاهم از آن توست

عشقم تمامی لحظات تو را می خواهند وبرای با تو بودن دلتنگی میکنند

دل من همانند آسمان ابری از دوری تو ابری است

درخشش چشمانم همانند خورشید درخشان انتظار چشمانت را می کشند

پس بدان اگر پروانه سوختن شمع را فراموش کند من هرگزفراموشت نخواهم کرد.


عاشـــــــقـــــــــانـــــــه دوســــــتت خواهــــــــــم داشـــــــــــت

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:٤٩ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ٢٤ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب نود و سوم

عزیزم بی تو دلتنگم

سلام عزیزم

می دونم باز هم نمی خوانی و نمی خواهی که بخوانی

می گویند هر آنچه از من مانده بود را نابود کردی

می گویند هر چه از زندگی من و تو مانده بود همه را به دست سمسار سپردی

می گویند که تو گفته ای دیگر نمی خواهم حتی برای یک لحظه به گذشته بر گردم و یا فکر کنم

می گویند هر چه نشانه از من بود ، همه را به دست باد سپردی

و خوب می دانم که حتی نمی خواهی مرا ببینی و یا حتی صدایم را بشنوی

اما بدان من هنوز به یاد تو زنده ام و به امید دوباره دیدن تو

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:٥٠ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٢۳ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب نود و دوم

میخواهم پس میتوانم


میخواهم غزل را برای پرواز بهانه کنم


و پرواز را برای رسیدن به تو                 


                         و تو را بهانه ی عشق


                                               و عشق را دلیل زندگی


می خواهم بگریزم از این همه دل تنگی و دل واپسی


از این همه دوری و جدایی


                        برایم ترانه بخوان


می خواهم با نوازش نوای پر مهر تو


تمام غصه ها را به صلیب بکشم


با آخرین غزل به سوی تو پر خواهم زد


در انتظارم باش که در انتظار دیدار توام

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ۱٠:۳٢ ‎ق.ظ ; یکشنبه ٢٢ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب نود و یکم

غم اندوه


آنجا که وداع خواهری دیدن داشت

یک لحظه درنگ هم پرستیدن داشت

آنجا که گلوی حسین (ع) و لب زینب (ع) بود

حقا که رگ بریده بوسیدن داشت

***

نام تو که عشق ناب دارد عباس (ع)

خاصیت آفتاب دارد عباس (ع)

ماتشنه  یک جرعه سخاوت هستیم

مشک تو هنوز آب دارد عباس(ع) !!

***

اینها  که به سینه قلب سنگی دارند

چون تیر به روی عاشقان میبارند

ای ظهر همیشه جاودان کاری کن

بگذار نماز آخری بگذارند

***

خورشید نشست و شهر را گرم نکرد

معصومیت گلو دلی نم نکرد

آن روزخدا خود تو شاهد بودی

تیری زگلوی کودکی شرم نکرد

***

لطف و کرمش سفره بازی دارد

هرسینه به لطف وی نیازی دارد

(یا حضرت عباس)خدا میداند

درذکر مبارکش چه رازی دارد

***

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ۸:٢٢ ‎ق.ظ ; شنبه ٢۱ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب نودم

روز دهم محرم

روز عاشورا

عاشورا به معنی لغت یعنی دهم

خداوند متعال از روز خلقت بشر یعنی حضرت آدم این روز را به خیلی از

پیامبران خود بشارت داده بود

موسی کلیم الله (ع) در راز و نیازی که با خداوند متعال داشته است در

مورد این روز میپرسد که خداوند تمام واقعه کربلا را برایش توضیح

میدهد(این یک حدیث قدسی میباشد )

و اما واقعه اتفاق افتاده:

تمام واقعه و جنگ بین اسلام و کفر عصر عاشورا بعد از اقامه نماز ظهر و

عصر توسط اباعدالله الحسین (ع) اتفاق افتاده که چند ساعتی بیشتر

طول نکشیده است

از روز هفتم آب را بستند بروی آل رسول الله و از روز تاسوعا در میانه

میدان رجز خانی شروع میشود تا صبح عاشورا

موقع نماز ۴ نفر جلو حضرت میایستند تا سپر بلا شوند و بعد از نماز

جنگ واقعی در میگیرد و یاران حضرت یکی یکی و یاران عبیدالله ابن زیاد

(لعنت الله علیه) فوج فوج کشته میشوند

این جنگ نا برابر تا غروب عاشورا طول میکشد و به محض هوای گرگ و

میش فقط ٨۴ زن و بچه از امام حسین (ع) مانده بودند

دشمن سر امام حسین (ع) را بر روی نیزه کرده و طبل زنان و هل هله

کنان به پای کوبی پرداختند در این لحضه خیمه های اباعبدالله الحسین

(ع) را آتش میزنند

از این لحظه مصیبت خاندان رسول الله (ص) شروع میشود

زینب کبری (ع) و رباب شروع میکنند در این بیابان و با استفاده از

روشنائی خیمه های آتش گرفته ، یاران خود را جمع آوری میکنند و در

یکی از خیمه های نیمه سوخته جمع میشوند پس از سر شماری ٨٢

نفر میشوند که دوباره برای ٢ نفر باقیمانده جستجو میکنند میبینند ٢تا

بچه از ترس در آغوش یکدیگر زیر یک بته پناه گرفتند و به شهادت رسیدند

مصیبت حضرت زینب (س) و دختر ٣ ساله آقا اباعبدالله الحسین (ع) از

اینجا آغاز میشود

کربلا در کربلا میمرد اگر زینب نبود

ضمن تسلست این فاجعه عظیم به اقا صاحب الزمان (عج) و شیعیان با

وفایش در سوگ این عزیزان عزاداری میکنیم

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ۸:۳٩ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۱٩ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب هشتاد و نهم

روز هشتم محرم

روز علی اکبر

حضرت علی اکبر از جوانان رشیدی بود که در صحنه کربلا همراه با

خانواده خودش حضور داشت و ایشان جوانی بود که بشدت شکل پیامبر

اعضم (ص) بود

زمانی که اذن ورود به صحنه جنگ از پدر گرفت آنچنان با صلابت وارد

میدان شد که دشمن یک لحظه فکر کرد پیامبر وارد میدان شده و خیلی

ها شمشیر ها را به زمین نهادند که ما با پیامبر نمیجنگیم

ولی نانجیبانی بودند که پس از ساعتها مبارزه و به درک واصل شدن

افرادشان بشدت بر علی اکبر تاختند

از پشت سر مانند جدش امیرالمومنین (ع) شمشیر بر فرقش وارد شد

و بروی گردن اسب افتاد و خون فرق سرش بروی چشمهای اسب

ریخته شد و اسب راه را گم میکند و اشتباهی به سمت سپاه دشمن

حرکت میکند

دشمن از فرصت استفاده کرده بند اسب علی اکبر را گرفته به گوشه

ای میبرد و شمشیر ها و نیزه ها بر بدن او وارد میکنند که عرب میگه

(اربا" اربا) یعنی بدن را قطعه قطعه کردند

در کربلا امام حسین (ع) بدن 2 نفر را جمع کردند

از روی زمین یکی حضرت عباس (ع) و یکی حضرت علی اکبر (ع)

امان از دل لیلا

امان از دل امام زمان (عج)

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ۸:۱۸ ‎ق.ظ ; دوشنبه ۱٦ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب هشتاد و هشتم

روز هفتم محرم

روز طفل ۶ ماهه حضرت علی اصغر

دیگه تو این روز مصیبت بزرگی اتفاق افتاد

آخرین سرباز اباعبدالله (ع) بر دوش پدر به میدان برده میشه و آقا بر روی

دست بلند میکنه بطرف دشمن که اگه دین ندارید لااقل آزاده باشید آب

رو به روی من بستید با من جنگ دارید این طفل ۶ ماهه که گناهی نداره

دشمن دیوانه وار به هر سو میدوید دید که الان آقا داره استفاده

تبلیغاتی میکنه (به زعم اونها البته)

فرمانده میگه بزن!!

حرمله میگه پدر رو بزنم یا پسر رو؟

نانجیب میگه مگه سفیدی زیر گلوی علی اصغر رو نمیبینی؟

حرمله که یکی از تیر اندازان ماهر بود با یک تیر سه شعبه گلوی کودک

۶ ماهه را به دوش پدر دوخت

امان از دل لیلا

امان از دل آقا امام زمان(عج)

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ۸:٢٦ ‎ق.ظ ; یکشنبه ۱٥ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب هشتاد و هفتم

روز پنجم و ششم محرم

روز فرزندان دلبند امام حسن مجتبی (ع)

عبدالله و قاسم ٢ فرزند برومند آقا کریم اهل بیت (ع) که در غربت مدینه

آرمیده است در کربلا حضور داشتند در میدان کارزار اول عبدالله جنگید و

با رشادت های خودش دشمن را تار و مار کرد تا شهید شد.

و اما قاسم به حضور سید الشهداء رسید که عمو اجازه میدان میخواهم

، عمو پس از تامل به او اجازه میدان داد.

حضرت قاسم با وجود سن ١٣ سالگی مانند پدرش رشید بود و بدون زره

وارد میدان شد.

دشمن فکر کرد ایشان بچه هستند لذا با شوق فراوان جوانان خود را به

میدان کارزار فرستاد.

نفر اول تا آمد جلو با یک ضربه حضرت قاسم نقش بر زمین شد.

نفر دوم هم به همین ترتیب از اسب به زمین سرنگون شد.

نفر سوم به همین ترتیب که دشمن راه چاره را در برخورد شدید تر دید

لذا یکی از فرماندهان جسور و جنگجوی سپاه عمر سعد را فرستادند .

حضرت قاسم فرمودند اگه تو از فرمانهان لشگری پس چرا بند پوتینت

بازه؟

اون ملعون کافر تا دولا شد نگاه کنه به پائین با یک ضربه محکم فرزند

امام حسن (ع) سرنگون و به درک واصل شد.

{آدم یاد قصاص ابن ملجم می افته که امام حسن (ع) به وصیت پدرش حضرت علی (ع) با یک ضربه قاتل پدر را از وسط به ٢ نیمه کردند}

خلاصه در میدان کارزار نیزه داران دست بکار شدند و در یک آنی دست

حضرت قاسم را قطع کرده و با اسب بر بدنش تاختند.

در دنیا ٢ واقعه عظیم اتفاق افتاده :

یکی حضرت زهرا (س) که زنده دستش را شکستند و دیگری حضرت

قاسم که زنده با اسب بر بدنش تانختند و استخوانش را خرد کردند.

یا امام حسن مجتبی یا کریم اهل بیت (ع)

امان از دل امام زمان (عج)

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ۱٠:۱٢ ‎ق.ظ ; شنبه ۱٤ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب هشتاد و ششم

روز چهارم محرم

روز حرٌٍ

روز طفلان حضرت زینب (س)

وقتی اومد خدمت امام حسین (ع) از شرم سرش را انداخت

پائین و موادبانه ایستاد و با حرکاتش نشون داد که اشتباه کرده

 رفته جزو سپاه دشمن .

لذا آقا اباعبدالله گفت سرت را با افتخار بالا بگیر و بر تو بشارت

 باد که از اهل بهشتی لذا حرٌ ابن یزید ریاحی اولین شهید

 کربلاست که در راه امام حسین و در رکاب آن حضرت شهید

 شدندو رستگار شدند.

و اما طفلان خانوم زینب

باز جزو اولین کسانی بودند که در میدان کارزار پس از نبرد

 شدید و به هلاکت رساندن یزیدیان شهید شدند.

 وقتی امام حسین (ع) شنید این 2 طفل خواهرش شهید

 شدند فریاد میزدند: که خواهرم زینب جان کجائی؟

 عقیله بنی هاشم در داخل خیمه ها خود را پنهان کرده بود و

 عبدالله شوهرش هم به دنبالش رفته و دلداری میداد که چه

 شده؟ چرا نمیای بیرون و بچه ها رو ببینی؟

خانوم فرمودند : من از حسین خجالت میکشم که دیگه بچه ای

 ندارم فداش کنم.

این هم یک نوع بنده پروری و ارادت نسبت به برادر که تا سالار

زینب زنده بود ازش جدا نشد.

 امان از دل زینب(س)

امان از دل آقا امام زمان (عج)

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:٤٥ ‎ق.ظ ; پنجشنبه ۱٢ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب هشتاد و پنجم

روز سوم محرم

روز رقیه دختر 3 ساله حسین ابن علی (ع)

داستان عجیبی داره این دختر 3 ساله

همه میدونیم که دختر به پدر خیلی وابسته هست

حتی اگر ازدواج هم بکند و سایه ای بالای سرش باشد باز پشتیبان

خودشو پدرش میدونه

این دختر 3 ساله زمانی که پدر از دست میده در عصر عاشورا

شب که میشه دنبال سر پناه گرمی بوده که سر در آغوش پدر بگیره و

لالا کنه

دلش میخواسته کسی براش لالائی بگه خوب اون کسی نیست جز پدر

که صدای اون برای هر بچه ای آرامش بخشه

هر چه میشه میگه عمه من پدرمو میخوام !!

امان از دل زینب چی کشید چی بگه به این دختر 3 ساله

گفت : عمه جان بیا تو آغوش خودم بیا خودم برات لالائی میگم

ولی حرفای عمه تاثیری نداشت و گریه های رقیه بیشتر و بیشتر شد

خبر چینای یزید ملعون براش خبر بردند که بچه های امام حسین (ع)

نمیخوابند و هی فریاد یا پدر و وا پدرسر میدهند این نانجیب دستور داد

تشت طلا آوردند و سر مبارک آقا رو تو این تشت گذاشتند و با احترام

بردند کنار اون خرابه که رقیه داشت با پاهای کوچکش و پاهای لخت

و برهنه دنبال بابا میگرده (و این پاهای نازش پر شده بود از خار و خاشاک)

چه شورش و غوغائی بپا بود

پرسید عمه من که گرسنه نیستم من که شام نمیخواستم من بابامو

میخوام

شیون و گریه از خرابه به عرش میرسید.....

بالاخره رفت جلو روی تشت رو بلند کرد سر بریده بابا رو دید جا خورد و

آنقدر گریه کرد تاجان به جان آفرین تسلیم نمود

آخ آخ آخ امان از دل زهرا (س)

آخ آخ امان از دل آقامون مهدی (عج)

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:٤٧ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ۱۱ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب هشتاد و چهارم

روز دوم محرم

امروز صبح زود کاروان کربلائیان از راه دور خسته و کوفته راه و خسته

نامردی ها (ناجوانمردی های مردم کوفه) به سرزمین نینوا میرسند.

عباس این علمدار کاروان و یل کرببلا کنار اسب زانو میزند تا عمه

سادات زینب کبری با آمدن روی این زانو پا به سرزمین پربلا بزاره.

زمینی که صبح امروز زیر پای زینب لرزید و قدم های استوار این بانوی

بزرگوار رو حس کرد.

از برادرش این پاره جگرش پرسید : داداش اینجا کجاست ؟

چرا اینجا داریم محفل میزنیم؟

داداش همیشه همراهش فرمودند: اینجا کربلاست زینب جان همون

سرزمینی که خداوند وعده داده تا در راهش از همه چی بگذریم.

اییییییییییی اهل عالم

اییییییییییی مردم دنیا

ایییییییییی شیعه مرتضی علی

همه باهم بیائیم جارو بدست این زمین را تمیز کنیم.

همه باهم بیائیم سنگریزه ها را جمع کنیم.

همه با هم بیائیم این خار و خاشاک را جمع کنیم.

به خدا قسم این کاروان نه بیابانگرد هستند نه عشایر که عادت به

بیابانگردی داشته باشند و به وسایل تجهیز باشند.

به خدا قسم این کاروانیان همه شهری هستند و متمدن و پیشرفته.

آخه چند روزه دیگه این کودکان تو این بیابانها دنبال سر بریده بابا میگردن

این پاهای کوچولو طاقت این سنگریزه ها و خار و خاشاک را ندارند.

آخ آخ آخ امان از دل زینب

 

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:٥٩ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۱٠ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب هشتاد و سوم

محرم

بازین چه شورش است که در خلق عالم است

                                                            بازین چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است

بازین چه رسخیز عظیم است کز زمین

                                                          بی نفخ و صور خواسته تا عرش اعظم است

باز محرم آمد

باز عزای حسین ابن علی (ع) فرزند علی ابن ابیطالب (ع) فرزند بانوی ٢

عالم صدیقه کبری فاطمه زهرا  (س) رسید

الهم العن قاتلیک فاطمه الزهرا

الهی بشکند دست مغیره

١ سال منتظر و به امید اینکه دوباره محرم می آید و باز ما میتوانیم

عزاداری کنیم و عقده دل بر کفار و نامحرمان دین باز کنیم

١ سال منتظر میمونیم تا با عزاداری خودمون رو از عشق سرریز کنیم

خدایا توفیق نصیب ما بگردان

الهم العن اول ظالمن ظلم بحق محمدا و آل محمد(ص)

خدایا

غاصبان دین

غاصبان آیین ما

غاصبان اعتقادات ما

غاصبان فلسطین اشغالی را نیست و نابود بگردان

همراه با شروع محرم و ایام عزاداری اباعبدالله الحسین (ع) و اعلام روز

عزای عمومی در ارتباط با کشتار مظلومین بی دفاع فلسطین ابراز انزجار

خود را اعلام و از خداوند متعال نابودی اسرائیل غاصب را خواستاریم و به

عزای مردم بی دفاع غزه نشسته و سوگواری میکنیم

مرگ بر اسرائیل

مرگ بر آمریکا

مرگ بر غاصبین

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:٤٦ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٩ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب هشتاد و دوم

دیوانه شدم

حال که دیوانه شدم می روی

                         بی سروسامانه شدم می روی
                                              می روی افسانه شدم می روی

نیست کسی مونس تنهاییم
                             وای به حال سر سوداییم
زار چو پروانه شدم می روی
                             تشنه پیمانه شدم می روی
می روی افسانه شدم می روی
                            حال که دیوانه شدم می روی
                                                 بی سروسامانه شدم می روی

یار توام یار وفادار تو
                          سوخت مرا شعله رخسار تو
حیف که بیگانه شدم می روی
                           بی سروسامانه شدم می روی
می روی افسانه شدم می روی
                          حال که دیوانه شدم می روی

می روی جانم به فدایت مرو
                          سوختم از جور و جفایت مرو
زار چو پروانه شدم می روی
                           تشنه پیمانه شدم می روی
می روی افسانه شدم می روی
                         حال که دیوانه شدم می روی

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ۸:۱٦ ‎ق.ظ ; یکشنبه ۸ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب هشتاد و یکم

تعجب

چند روزی بود چند نفری از دوستام میاومدن که چی شده؟ چی گفتی؟

که فلانی تو وبلاگش برات حرفی زده که در شان تو نیست؟ !!

من اهمیت ندادم ولی امروز که رفتم نیگاه کردم دیدم طرف احساس خود حقارتی داره و با توجه به مطالب وبلاگش آدمی است از خود راضی و مغرور که این چیزی نیست جز تربیت خانوادگی و متاسفانه کسی است که با مطالب الکی و سر کاری خودش همه را سر کار میذاره

من باید خیلی کم جنبه باشم با اینجور آدما دوست بشم یا دستو پنجه نرم کنم

اونهائی که منو میشناسن میدونن من چه اخلاقی دارم و چطوری با چه ترتیبی زندگی میکنم

نمیخوام از خودم تعریف کنم ولی اونها که باید میدونن و میفهمن

لذا مهم نیست کی چی میگه یا کی چی میفهمه

هر کسی به اندازه فهمش میفهمه

احمق ها به اندازه احمق بودنشون ولو اینکه دکتر بشن

کوته فکرها به اندازه کوتاهی عقلشون ولو اینکه وزیر باشن

خود بین ها به اندازه خودشون ولو اینکه دانشجو باشن

در ضمن من اینجا رو نمینویسم که کسی برام پیدا بشه یا اینکه کسی برام دلسوزی کنه بلکه من برای دل خودم و تخلیه افکارم مینویسم

از همه دوستان که به من لطف دارن معذرت میخوام و منو به بزرگی خودشون ببخشن

خداوند به همه ما انسانها تکرار میکنم انسانها عقل و درایت زندگی و دوستی و سلامتی بدهد.

 

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ۸:٤٠ ‎ق.ظ ; شنبه ٧ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب هشتادم

باز آمدن

صبح که بلند شدم نماز خوندم تو این فکر بودم که چه کسی تولدم رو تبریک میگه؟

اصلا کسی به یادش هست که من کی و برای چی به دنیا اومدم؟

رفتم موبایل رو برداشتم بیبینم چه خبره ولی دریغ از یک تبریک

انگاری همه یادشون رفته که محمد ساعت ۴ صبح روز ۴ دی ماه پا به عرصه این دنیای بی وفا گذاشته

دست از پا درازتر که هیچ زنگی و هیچ پیامی نداشتم

داشتم برای خوردن صبحانه آماده میشدم که یک پیام اومد با اینکه حدس میزدم کسی باشد که خواسته تولدم با تبریک بگوید ولی بی اهمیت صبحانه خوردم

بعد صبحانه نیگاه کردم دیدم بلههههههههههههه کسی تبریک گفته و کلی خوشحال شده و براش جواب دادم و تشکر کردم که به یادم بوده

لباس پوشیدم اومدم تو ماشین که چند لحضه ای ماشین گرم بشه تا حرکت کنم

دیدم موبایلم که رو ویبره بود داره تنم رو میلرزونه

نیگاه کردم دیدم دوست دیگریست

این موقع صبح اون باید خواب باشه چی شده؟ نکنه اتفاقی افتاده؟

قلبم شروع کرد به تند تند زدن

لعنتی موبایل هم تند تند ویبره میزد

خدایا چکنم جواب بدم یا ندم؟

نکنه اتفاقی افتاده اول صبحی میترسم

دل رو به دریا زدم گفتم اگه اتفاقی هم افتاده باشه من باید کمک کنم

تکمه سبز رو فشار دادم با زبانی لرزان گفتم سلام بفرمائید؟

از اون طرف گوشی کسی گفت سلام محمد جان تولدت مبارک

آخ دلم هوررری ریخت پائین خیالم کمی راحت شد و کمی آرامش گرفتم

از اینکه به یادم بود و این موقع صبح تلفن زد کلی خوشحال شدم و تشکر کردم

حالا امروز بهترین روز زندگیمه و خیلی خوشحال که لااقل ٢نفر اول صبح به یادم بودن

خدایاااااااااااااااااااااا ممنون

خدایااااااااااااا تشکر 

 

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:٤٧ ‎ق.ظ ; چهارشنبه ٤ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب هفتاد و نهم

یادت هست یادت نیست

روز پاییزی میلاد تو در یادم هست

                                      روز خاکستری سرد سفر یادت نیست

ناله ناخوش از شاخه جدا ماندن من

                                      در شب آخر پرواز خطر یادت نیست

تلخی فاصله ها نیز به یادت مانده است

                              ای ز بر باد نشسته ست و سپر یادت نیست

یادم هست یادت نیست

                                 یادم هست یادت نیست

عطش خشک تو بر ریگ بیابان ماسید

                                 کوزه ای دادمت ای تشنه مگر یادت نیست

تو که خود سوزی هر شب پره را می فهمی

                                 باورم نیست که مرگ بال و پر یادت نیست

تو به دل ریختگان چشم نداری بی دل

                                 آنچنان غرق غروبی که سحر یادت نیست

یادم هست یادت نیست

                                یادم هست یادت نیست

خواب روزانه اگر در خور تعبیر نبود

                                پس چرا گشت شبانه در به در یادت نیست

من به خنده و خبری از تو قناعت کردم

                                  قاصدک کاش نگویی که خبر یادت نیست

یادم هست یادت نیست

                             یادم هست یادت نیست

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ۸:۳٠ ‎ق.ظ ; سه‌شنبه ۳ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب هفتاد و هشتم

تنها

مرا با خود نبرد اما شکست و خرد کرد اما
                                         نمانده از برایم هیچ جز آهی که سرد اما

به من قول مساعد داد که با من دوست می ماند
                                      نمود آخر چنان چون دشمنان با من نبرد اما

جوانی را به پایش ریختم بی حرف و بی منت
                                     ترحم عاقبت با ما و من حتی نکرد اما

صدای خنده هایش بویی از تسلیم با خود داشت
                                       رها از من شد و من هم اسیر آه و درد اما

هزاران حرف های خوب در گفتار خود می زد
                                       نماند از ادعا هایش به جز خاکی و گرد اما

ز داغ رفتنش خوابی به چشم من نمی آید
                                        زمانی باز می گردد که باشم پیر مرد اما

دلم می خواست تا من هستم و او هست می ماندیم
                                 به جرمی که نکردم می شوم محروم و طرد اما

برای بود نش باید که طاس زوج می افتاد
                              به صفحه می نشیند بخت من طاسی که فرد اما

همین اندازه می خواهم که هرجاهست خوش باشد
                                   به پایان می رسد این نو غزل با اسم درد اما

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:۳۱ ‎ق.ظ ; دوشنبه ٢ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم

مطلب هفتاد و هفتم

خدا حافظ همین حالا

خداحافظ گل لادن .تموم عاشقا باختن

ببین هم گریه هام از عشق .چه زندونی برام ساختن

خداحافظ گل پونه .گل تنهای بی خونه

لالایی ها دیگه خوابی به چشمونم نمی شونه

یکی با چشمای نازش دل کوچیکمو لرزوند

یکی با دست ناپاکش گلای باغچمو سوزوند

تو این شب های تو در تو . خداحافظ گل شب بو

هنوز آوار تنهایی داره می باره از هر سو

خداحافظ گل مریم .گل مظلوم پر دردم

نشد با این تن زخمی به آغوش تو برگردم

نشد تا بغض چشماتو به خواب قصه بسپارم

از این فصل سکوت و شب غم بارونو بردارم

نمی دونی چه دلتنگم از این خواب زمستونی

تو که بیدار بیداری بگو از شب چی می دونی

تو این رویای سر دم گم .خداحافظ گل گندم

تو هم بازیچه ای بودی . تو دست سرد این مردم

خداحافظ گل پونه . که بارونی نمی تونی

...طلسم بغضو برداره .از این پاییز دیوونه خداحافظ ...

خداحافظ همین حالا، همین حالا که من تنهام

خداحافظ به شرطی که بفهمی تر شده چشمام

خداحافظ کمی غمگین، به یاد اون همه تردید

به یاد آسمونی که منو از چشم تو میدید

اگه گفتم خداحافظ نه اینکه رفتنت ساده اس

نه اینکه میشه باور کرد دوباره آخر جاده اس

خداحافظ واسه اینکه نبندی دل به رؤیا ها

بدونی بی تو و با تو، همینه رسم این دنیا

خداحافظ خداحافظ

همین حالا

خداحافظ

قلم زده شده توسط : محمد Mohammad : ٧:٤۳ ‎ق.ظ ; یکشنبه ۱ دی ۱۳۸٧
Comments بنویس دیگه () لینک دائم